top of page

Το τελευταίο κουδούνι


Το τελευταίο κουδούνι μαθητές

Το τελευταίο κουδούνι δεν έχει τίποτα από το γκλίτερ, τα δάκρυα και το τράβηγμα της φούστας της πρώτης φοράς.

Το τελευταίο κουδούνι δεν έχει την κυριακάτικη παράκληση του γυμνασίου ‘’άσε με να σε πάω εγώ στον αγιασμό’’.


Το τελευταίο κουδούνι δείχνει αδιάφορο και βαρετό , είναι σκληρό και σιωπηλό.

Είναι ένα αδηφάγο on your marks, get set που θα καταπιεί γιορτές, χαρές, διακοπές και οικογενειακή γαλήνη.

Θα αμφισβητήσει ό,τι χτίστηκε τόσα χρόνια, θα μεταμορφώσει τους Waltons σε οικογένεια Adams.

Θα έχει φρεσκοστυμένους χυμούς, προσαρμοσμένα διαιτολόγια, τόνους βαλεριάνας και πόνο στο στομάχι.

Πολύ πόνο στο στομάχι και στην καρδιά.

Θα αφήσει απλήρωτους λογαριασμούς για να γίνουν κάποια έκτακτα ιδιαίτερα- "δυσκολεύεται στην περίληψη…"


Το τελευταίο κουδούνι όμως δεν είναι μόνο αυτά.

Είναι μια κρυφή γιορτή.

Γιορτή της προσπάθειας, γιορτή της επιμονής, γιορτή του στόχου.

Έφηβοι που μεταμορφώνονται σε μαχητές είτε το ξέρουν, είτε όχι.

Θα πέσουν, θα λυγίσουν, θα κάνουν μεγαλόστομες δηλώσεις, θα αρνηθούν τα πάντα, θα καυτηριάσουν το σύστημα, αλλά θα ξανασηκωθούν και θα συνεχίσουν το μισοτελειωμένο κεφάλαιο που άφησαν χθες.

Θα φοβούνται όσο περνάει ο καιρός , θα νιώθουν ανήμποροι να συνεχίσουν.

Θα παλέψουν όμως στο τέλος με τα όπλα τους, με τα όπλα που οφείλουμε να τους έχουμε δώσει εμείς όλα τα προηγούμενα χρόνια.

Με πίστη στον εαυτό τους, με πίστη στο όνειρο τους, το δικό τους όνειρο όχι το δικό μας.

Στο τέλος της χρονιάς δεν θα αριστεύσουν όλοι, δεν θα περάσουν όλοι Αθήνα ή Θεσσαλονίκη.

Δεν θα μπουν στην πρώτη τους προτίμηση ή σε κάποια δημοφιλή σχολή.

Κάποιοι ίσως δεν καταφέρουν καν να συμπληρώσουν μηχανογραφικό.

Κανείς τους όμως, δεν πρέπει να νοιώσει ότι χάνει την αγάπη και την υποστήριξη μας. Ίσως έκαναν λιγότερη προσπάθεια, ίσως να μην ήξεραν τον σωστό τρόπο, ίσως το όνειρο τους να το θόλωναν προβλήματα και προβληματισμοί.

Ας τους ακούσουμε εγκαίρως, ας τους βοηθήσουμε νωρίς και κυρίως ας μην γίνουμε κριτές τη δύσκολη στιγμή που θα νιώσουν την ‘’αποτυχία’’.


Δεν υπάρχει αποτυχία στα 17, υπάρχει μια αναβολή στην επίτευξη του στόχου.


Έρχεται μια δύσκολη χρονιά σε κάθε επίπεδο και οι πανελλαδικές – για όσους εμπλέκονται- κακά τα ψέματα, θα εντείνουν τις επερχόμενες δυσκολίες.

Ακόμα και αν δεν μπορέσουμε να καταλάβουμε τι συμβαίνει ή να συμφωνήσουμε, τουλάχιστον να αντέξουμε .


Να αντέξουμε για να είμαστε χρήσιμοι στα παιδιά μας, για να τα αφήσουμε να γίνουν οι άνθρωποι που μπορούν να γίνουν.


Δεν υπάρχει κανείς χωρίς ταλέντο, κλίση, ικανότητα, χώρος χρειάζεται για να το ανακαλύψει.


Μετά το τελευταίο κουδούνι τίποτα δεν θα είναι το ίδιο.

Η μνήμη μας και η μνήμη τους κάποτε θα επιστρέψει εκεί .

Ας επιστρέφει ανεμπόδιστα, με τρυφερότητα, χωρίς πόνο και χωρίς δεκάδες ‘’αν’’.


Καλή αρχή, καλή σχολική χρονιά!


Πανελλαδικές είναι θα περάσουν!

53 Προβολές0 Σχόλια

Σχετικές αναρτήσεις

Εμφάνιση όλων
aboutcareer-logo_edited.png
bottom of page