«Τι να σπουδάσω ;» Λάθος ερώτηση.

Η ερώτηση που καταστρέφει καριέρες πριν καν ξεκινήσουν.

Το «τι να σπουδάσω» μοιάζει αθώο, αλλά στην πραγματικότητα είναι μια από τις πιο επικίνδυνες ερωτήσεις που μπορεί να κάνει ένας νέος άνθρωπος.

Γιατί μας αναγκάζει να πιστέψουμε ότι η ζωή μας χωράει σε μια σχολή και ότι μια απόφαση στα 17 μπορεί —και πρέπει— να καθορίσει τα επόμενα 40 χρόνια.

Αυτή η λογική δεν είναι απλώς ξεπερασμένη. Είναι επιζήμια.

Το εκπαιδευτικό σύστημα μας έμαθε να διαλέγουμε τίτλους, όχι ζωές.

Από μικροί μαθαίνουμε να κυνηγάμε βαθμούς, σχολές και τίτλους.

Κανείς όμως δεν μας έμαθε να καταλαβαίνουμε τον εαυτό μας.

Έτσι, η επιλογή σπουδών γίνεται συχνά ένα παιχνίδι μορίων, κοινωνικού κύρους ή οικογενειακών προσδοκιών.

Όχι συνειδητή απόφαση.

Το αποτέλεσμα; Χιλιάδες πτυχιούχοι με βιογραφικά γεμάτα και καθημερινότητα άδεια.

Το πτυχίο δεν σε σώζει από μια ζωή που δεν αντέχεται.

Υπάρχουν άνθρωποι με «καλά πτυχία» που ξυπνούν κάθε πρωί με απελπισία.

Που μισούν το αντικείμενό τους, το περιβάλλον τους, τον τρόπο που περνούν τις ώρες τους.

Το πτυχίο δεν σε προστατεύει από την εξουθένωση, ούτε από το αίσθημα ότι κάνεις κάτι που δεν σου ταιριάζει. Απλώς κάνει την αλλαγή πιο δύσκολη, γιατί έχεις ήδη επενδύσει χρόνια και κόπο.

Η αγορά εργασίας δεν συγκινείται από το τι σπούδασες.

Στον πραγματικό κόσμο της εργασίας, το ερώτημα δεν είναι «πού πέρασες», αλλά «τι μπορείς να κάνεις».

Οι εργοδότες δεν αγοράζουν πτυχία, αγοράζουν δεξιότητες, προσαρμοστικότητα και αξία.

Όταν η επιλογή σπουδών δεν συνδέεται με πραγματικά επαγγελματικά σενάρια, τότε το πτυχίο κινδυνεύει να μείνει απλώς ένα χαρτί στον τοίχο.

Η ερώτηση που φοβόμαστε περισσότερο είναι η μόνη που μετράει.

Το πραγματικό σοκ έρχεται όταν κάποιος ρωτήσει: «Αν συνεχίσω έτσι, θα αντέχω αυτή τη ζωή;».

Γιατί η καριέρα δεν είναι μόνο τι κάνεις, αλλά πώς ζεις.

Ρυθμός, πίεση, ανθρώπινες σχέσεις, τρόπος σκέψης. Αν αυτά δεν ταιριάζουν με τον χαρακτήρα σου, καμία σχολή δεν μπορεί να το διορθώσει.

Το «μου αρέσει» είναι η πιο υπερεκτιμημένη συμβουλή καριέρας.

Το ενδιαφέρον χωρίς ικανότητα, στρατηγική και προοπτική είναι συνταγή απογοήτευσης.

Δεν αρκεί να σου αρέσει κάτι, πρέπει να μπορείς να εξελιχθείς σε αυτό, να αντέξεις τις δυσκολίες του και να δημιουργήσεις αξία.

Η αγορά δεν πληρώνει τα όνειρα, πληρώνει λύσεις.

Η καριέρα δεν είναι μία επιλογή ζωής, είναι μια συνεχής διαπραγμάτευση.

Όσοι περιμένουν να πάρουν «τη σωστή απόφαση» μια φορά, συνήθως μένουν στάσιμοι.

Οι άνθρωποι που προχωρούν είναι αυτοί που επαναξιολογούν, μαθαίνουν, αλλάζουν και προσαρμόζονται. Οι σπουδές δεν είναι δέσμευση ισόβιας φυλάκισης. Είναι ένα εργαλείο, και τα εργαλεία αλλάζουν.

Όταν αλλάζεις την ερώτηση, σταματάς να εγκλωβίζεσαι.

Το «ποια επαγγελματική κατεύθυνση μου ταιριάζει» ανοίγει επιλογές.

Το «τι να σπουδάσω» τις κλείνει πρόωρα.

Όταν ξεκινάς από τον εαυτό σου και όχι από τη σχολή, αποκτάς έλεγχο.

Και ο έλεγχος είναι το πιο υποτιμημένο στοιχείο μιας επιτυχημένης καριέρας.

Πώς η aboutcareer συγκρούεται με το λάθος ερώτημα;

Η aboutcareer δεν χαϊδεύει αυτιά και δεν μοιράζει έτοιμες λίστες με σχολές.

Αμφισβητεί το ίδιο το ερώτημα.

Μέσα από σύγχρονο επαγγελματικό προσανατολισμό, ανάλυση προσωπικότητας, δεξιοτήτων και δεδομένων αγοράς, βοηθά ανθρώπους να πάρουν αποφάσεις που αντέχουν στον χρόνο.

Γιατί το πρόβλημα δεν είναι να διαλέξεις σχολή. Το πρόβλημα είναι να διαλέξεις λάθος ζωή.